"Ogrodzie oliwny" - partię solowa śpiewała Dorota Miśkiewicz.
Wykonawcy:
Dorota Miśkiewicz, Maria Pomianowska, Iwona Loranc,
Mariusz Lubomski - śpiew
Maria Pomianowska - suka biłgorajska,
Wanda Laddy - sopran, hrotta
Marta Lawrence - alt
Sławomir Łobaczewski - tenor
Leszek Kubiak - bas
Paweł Betley - flety, piszczałki
Hubert Giziewski - akordeon
Wojciech Lubertowicz - bębny, kołatki, terkotki, duduk
Marcin Olak - gitara
Wojciech Pulcyn - kontrabas
Sebastian Frankiewicz - perkusja
Ryszard Wojciul - kierownictwo muzyczne, klarnety,
syntezator
Czasy społecznej izolacji generują nowe pomysły,
nowe sposoby komunikacji i współpracy. Dziś po raz pierwszy w WWWJAZZ opowieść
nagrana przez artystę w jego domowym studiu - bez mojego udziału. Marcin Olak
(który tak pięknie zagrał solo w opublikowanej powyżej pieśni "Ogrodzie
Oliwny) przedstawi nam dwie płyty. Na
początek "Muzyka do nieistniejących filmów".
Przez
cztery lata z rzędu Avishai Cohen zwyciężał w ankiecie DownBeat w kategorii- wschodząca gwiazda - trąbka. Zaczął występować
publicznie w 1988 roku w wieku 10 lat, koncertując z Young Israeli Philharmonic
Orchestra. Studiował w Berklee College of Music w Bostonie. W 1997 roku zyskał
międzynarodową reputację, zajmując trzecie miejsce w Thelonious Monk Jazz
Trumpet Competition. Avishai Cohen na dobre zadomowił się w monachijskiej
wytwórni ECM dla której nagrał już cztery autorskie płyty. Ta najnowsza – „Big
Vicious” jest pierwszą płytą jego nowego zespołu który stworzył po powrocie do
Izaela. Mamy tu prawdziwą mieszankę stylistyczną. Dużo elektroniki, psychedelii,
są elementy ambientu i trip-hopu. Jest to zdecydowanie najbardziej rockowa
płyta wyprodukowane osobiście przez Manfreda Eichera.
Avishai Cohen
- trąbka, elektornika, syntezatory
Uzi Ramirez - gitara
Yonatan Albalak - gitara, gitara basowa
Aviv Cohen - perkusja
Ziv Ravitz - perkusja, sampling
30 marca minęło 50 lat od wydania jednej z najbardziej rewolucyjnych płyt w historii jazzu - "Bitches Brew" Milesa Davisa. Mamy do czynienia z płytą, której
nie da się porównać z niczym co nagrano wcześniej. Sesja rozpoczęła się 18
sierpnia 1969 r. i miała być hołdem dla
muzyki Jimi Hendriksa. Efekt był
piorunujący i wcale nie przypominający muzyki, którą tworzył Hendrix. „Bitches
Brew” dała początek fali jazz-rocka lat 70. Ta sesja nieodwracalnie zmieniła
jazz. Podobnie jak przy „Kind of Blue” zaproszeni muzycy dostali tylko skąpe
instrukcje, co mają grać. Znów zatriumfował duch zbiorowej improwizacji
podsycany niezwykłym składem zespołu.
Momentami gra aż trzech klawiszowców – Joe Zawinul, Chick Corea i Larry
Young, dwóch kontrabasistów – Dave Holland i Ron Carter, do tego jeszcze gitara
basowa Harvey’a Brooksa. Niezwykle rozbudowana sekcja instrumentów perkusyjnych
i instrumenty rzadko spotykane wówczas w jazzie, jak klarnet basowy czy sitar.
W efekcie powstał nowatorski, hipnotyczny dwupłytowy album, który na dodatek
odniósł niebywały sukces komercyjny – w ciągu roku sprzedało się go ponad pół
miliona egzemplarzy.
Skład:
Miles Davis – trąbka
Wayne Shorter – saksofon sopranowy
Bennie Maupin – klarnet basowy
Joe Zawinul – fortepian elektryczny
Larry Young – fortepian elektryczny
Chick Corea – fortepian elektryczny
John McLaughlin – gitara
Dave Holland – kontrabas
Harvey Brooks – gitara basowa
Lenny White – perkusja
Jack DeJohnette – perkusja
Don Alias – perkusja, kongi
Juma Santos – grzechotki, kongi
Steve Grossman – saksofon sopranowy
Herbie Hancock – elektryczne pianino
Ron Carter – gitara basowa
Khalil Balakrishna – sitar
Bihari Sharma – tambura, tabla
Billy Cobham – perkusja, trójkąt
Airto Moreira – cuica, berimbau
Wracamy do Marcina Olaka. Tym razem opowie nam o płycie nagranej wspólnie z Anna Gadt, a wydana przez słowacka Hevhetię. Dowiedzmy się w jaki sposób proza Witolda Gombrowicza może natchnąć jazzmanów do wyimprowizowania muzyki.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Uwaga: tylko uczestnik tego bloga może przesyłać komentarze.