Rozmowa z Wojciechem Majewskim o płycie "Przemiana" - WWWJAZZ - 16 maja 2020

Sobotnią radiową wersję WWWJAZZ wypełnił w całości wywiad z Wojtkiem Majewskim, poświęcony jego najnowszej, solowej  płycie „Przemiana” wydanej przez SOLITON. Bogato ilustrowaną wersję tego wywiadu możecie wysłuchać i obejrzeć tutaj. 

Rozmowę uzupełniają trzy utwory z płyty:

"Sam" – muzyka Wojciech Majewski

"Love Light In Flight" – muzyka Stevie Wonder

"Przemiana" – muzyka Wojciech Majewski

Jeśli ktoś miast słuchać woli przeczytać o płycie to proszę bardzo. Oto tekst napisany przez Wojciecha Majewskiego wydrukowany w booklecie płyty:

„Solowa muzyka pianistyczna zawsze była ważną częścią mojego muzycznego życia. Zarówno jeśli chodzi o muzykę klasyczną, co jest sprawą oczywistą, jak też w dziedzinie jazzu, co nieco mniej oczywiste. Granie solo zawsze było dla mnie źródłem dużej satysfakcji i to satysfakcji specyficznej, innej niż ta, która płynie z muzykowania zespołowego. Tego typu konwencja zawsze stanowiła też sporą część słuchanej przeze mnie muzyki co wynikało z fascynacji fortepianem, jego olbrzymimi możliwościami fakturalnymi i wyrazowymi.

         Na każdej z moich dotychczasowych płyt były obszerne fragmenty solowe a nawet osobne utwory tego typu takie jak „Pamięci Strawińskiego” czy „Pożegnanie 2005”. Pozycją w całości utrzymaną w tej konwencji był album „Wojciech Majewski gra Skriabina”. Był to jednak krążek o charakterze czysto klasycznym tak więc „Przemiana” to moja pierwsza solowa płyta jazzowa. 

Połowę repertuaru albumu stanowią kompozycje autorskie powstałe na przestrzeni ostatnich trzynastu lat. Większość z nich była już wykonywana na   koncertach. Dystans czasowy spowodował, że kształt tych utworów ulegał  przemianom. Pozostałe 50 procent to w większości piosenki a ich wybór jest nieprzypadkowy. Kryterium selekcji nie stanowiła jednak jedynie fascynacja danym utworem czy artystą. Równie istotna była weryfikacja lubianej kompozycji w praktyce improwizatorskiej i sprawdzenie zasadności dokonania fortepianowej transkrypcji. Nie zawsze bowiem przyjemność jaką daje zagranie lubianego utworu równoznaczna jest z szansą na indywidualne, kreatywne potraktowanie materiału - a dopiero to nadaje sens przetwarzaniu udanego przecież oryginału.

          Stevie Wonder to jedna z ważniejszych dla mnie muzycznych postaci. Piosenka „Love light in flight” pochodzi z płyty „Woman in red”(1984), którą darzę szczególnym sentymentem. Podczas gdy Wondera słucham od czasów dzieciństwa, David Bowie to fascynacja ostatnich siedmiu lat. Nietypowy i inspirujący sposób komponowania stanowi istotną część jego wszechstronnej, barwnej osobowości artystycznej. „An occasional dream” to bardzo wczesna ballada miłosna z lat 60-tych, natomiast „I'm deranged” to fragment industrialnej płyty „Outside”(1995) i niepokojący dodatek do ścieżki dźwiękowej filmu „Zagubiona autostrada” Davida Lyncha. Jan Garbarek - jeden z moich ulubionych tenorzystów, artysta o potężnym, charakterystycznym tonie, jest także ciekawym, oryginalnym twórcą. Koncertowe wersje jego „Tall tear trees” zawsze brzmiały dla mnie szczególnie przejmująco. David Raksin - ważny kompozytor „złotej ery Hollywood”, muzyczny  współpracownik Charlie Chaplina - zapisał się w historii jazzu głównie jako autor filmowego tematu „Laura”, który stał się popularnym standardem. Jest także twórcą ballady „My love and I”, którą genialnie wykonywał Coleman Hawkins. Jego kreacja zainspirowała mnie do pracy, której rezultat znalazł się na albumie „Tribute to Henryk Majewski”. Na potrzeby „Przemiany” opracowałem tytułowy temat autorstwa Raksina z nieco zapomnianego, kontrowersyjnego obrazu „Sylvia”( 1965). „True love” - z filmu „High society”(1956) - to ostatni hit legendarnego Cole Portera. Bing Crosby z towarzyszeniem Grace Kelly w niezapomniany sposób wykonał ten stonowany, posągowy i marzycielski jednocześnie przebój poruszający odwieczny temat idealnej, czystej  miłości”.

Warto przy okazji przypomnieć sylwetkę Wojtka Majewskiego i jego drogę twórczą. Pochodzi z muzycznej – jazzowej rodziny. Jego ojciec Henryk  - trębacz, był jedną z najważniejszych postaci polskiego jazzu tradycyjnego i swingu. Przez wiele lat kierował zespołem Old Timers, a później Swing Session. 

 

Brat Wojciecha – Robert jest jednym z najważniejszych polskich trębaczy jazzowych. Wojciech Ukończył warszawską Akademię Muzyczną im. F. Chopina w klasie fortepianu. W roku 2001 ukazała się pierwsza firmowana przez niego płyta „Grechuta”, zawierająca jazzowe interpretacje jego kompozycji. 

W roku 2003 ukazała się druga płyta - „Zamyślenie”. Krążek ten zdominowały oryginalne kompozycje lidera. Album otrzymał przyznawaną bestsellerom wydawniczym nagrodę As Empiku 2003 w kategorii Polski Jazz. 

Pierwsze dwa albumy, podobnie jak trzecia całkowicie autorska pozycja „Opowieść”(2009), zostały dostrzeżone przez branżę muzyczną czego wyrazem było 5 nominacji do nagrody Fryderyk w kategoriach: jazzowy album roku i muzyk jazzowy roku. 

Jesienią roku 2006, nakładem wydawnictwa „Znak” ukazała się bestsellerowa książka autorstwa Majewskiego zatytułowana „Marek Grechuta- Portret artysty”.

 W roku 2008 skomponował „Suitę na wiolonczelę, fortepian i orkiestrę smyczkową”, wykonaną wspólnie z Andrzejem Bauerem i orkiestrą „Aukso” pod batutą Marka Mosia. W roku 2014 wziął udział w obchodach „Roku Jana Karskiego” wykonując „Koncert fortepianowy” Henryka Warsa z towarzyszeniem Polskiej Orkiestry Radiowej. 

W roku 2015 ukazał się album „Wojciech Majewski gra Skriabina”. Po jego wysłuchaniu słynny skrzypek Nigel Kennedy napisał: „Słynny skrzypek Nigel Kennedy napisał m.in.: „Najnowszy album Wojciecha Majewskiego zawierający wybór kompozycji Skriabina dowodzi raz jeszcze, że Maestro Majewski jest zapewne najważniejszym polskim pianistą naszych czasów. Podobnie, jak na swoich wcześniejszych płytach, Wojciech Majewski prezentuje się tu jako poeta fortepianu, któremu znakomita technika pozwala podążać drogą zawsze wytyczoną wpierw przez jego wrażliwość i wyobraźnię artystyczną. Żaden koneser muzyki nie powinien pominąć tej płyty”.

W roku 2016 wytwórnia Sony Music wznowiła album „Grechuta” wzbogacając oryginalny materiał o nagrania dodatkowe. Reedycja zbiegła się z piętnastoleciem premiery płyty. Wydawnictwo zebrało świetne recenzje prasowe i gościło na liście bestsellerów salonów Empik. W roku 2016 ukazała się koncertowa płyta „Remembrance” wydana nakładem For Tune. 

W tym samy roku wziął udział w nagraniu płyty swojego brata Roberta Majewskiego - „Tribute to Henryk Majewski”, która w roku 2017 otrzymała nagrodę Fryderyk w kategorii ”Jazzowy album roku”. 

Jesienią 2017 ukazał się jego kolejny album „Nie było lata”, w nagraniu którego udział wzięła liczna grupa gwiazd polskiej sceny w tym – Magda Umer, Stanisław Soyka, Wiesław Komasa, Zbigniew Zamachowski, czy Janusz Szrom.